birthmark!

falling inlove..

2005-03-07T18:30:00.000-08:00

it is a mystery why we fall in love. It is a mystery
how it happens. It is a mystery when it comes. It
is a mystery why some love grows and it is a
mystery why some love fails. You can analyze this
mystery and look for reasons and causes, but you
will never do anymore that take the life out of the
experience. Just as life itself is more than the sum
of the bones and muscles and electrical impulses
in the body, love is more than the sum of the
interests and attractions and commonalities that
two people share. And just as life itself is a gift
that comes and goes in its own time, so too, the
coming of love must be taken as an unfathomable
gift that cannot be questioned in its ways.

Sometimes, hopefully at least once in your life -
the gift of love will come to you in full flower. Take
hold of it and celebrate it in all in expressible
beauty. This is the dream we all share. More often,
it will come and take hold of you, celebrate you for
a brief moment, then move on. When this happen
to young people, they too often try to grasp the
love and hold it to them, refusing to see that it is a
gift that just as freely, moves away. When they fall
out of love, or the person they love feels the spirit
of love leaving, they try desperately to reclaim the
love that is lost rather than accepting the gift for
what it was, then moving on.

They want answers where there are no answers.
They want to know what is wrong in them that
make the other person no longer love them, or try
to get their love to change, thinking that if some
small things were different, love would bloom
again. They blame their circumstances and say
that if they go far away and start a new life, their
love will grow. They try anything to give meaning to
what has happened. But there is no meaning
beyond the love itself, and until they accept its
own mysterious ways, they live in a sea of misery.

You need to know this about love, and accept it.
You need to treat what it brings you with kindness.
If you find yourself in love with someone who does
not love you, be gentle with yourself. There is
nothing wrong with you. Love just didn't choose to
rest in the other person's heart. If you find yourself
someone in love with you but you don't love him
back, feel honored that love came and called at
your door, but gently refuse the gift you cannot
return. Do not take advantage; do not cause pain.
How you deal with love is how you deal with
yourself. All our hearts feel the same pains and
joys, even if our lives and ways are different. If you
fall in love with another, and he falls in love with
you, and then love chooses to leave, do not try to
reclaim it or to assess blame. Let it go. There is a
reason and there is a meaning. You will know in
time. Remember that you don't choose love. Love
chooses you. All you can really do is accept it for
all its mystery when it comes into your life. Feel
the way it fills you to overflowing, then reach out
and give it away. Give it back to the person who
brought it alive in you. Give it to others who deem
it poor in spirit. Give it to the world around you in
any way you can.

There is where many lovers go wrong. Having been
so long without love, they understand love only as
a need. They see their hearts as empty places
that will be filled by love, and they begin to look at
love
as something that flows to them rather than from
them. The first blush of new love is filled to
overflowing, but as their love cools, they revert to
seeing their love as a need. They cease to be
someone who generates love and instead become
someone who seeks love. They forget that the
secret of love is that it is a gift, and that it can be
made to grow only by giving it away.

Remember this and keep it to your heart. Love has
its time, its own season, its own reason for coming
and going. You cannot bribe it or coerce it, or
reason it into staying. You can only embrace it
when it arrives and give it away when it comes to
you. But if it chooses to leave from your heart or
from the heart of your lover, there is nothing you
can do and there is nothing you should do. Love
always has been and always will be a mystery. BE
GLAD THAT IT CAME TO LIVE FOR A MOMENT
IN YOUR LIFE.

the hardest thing in life is when you know inside
your heart you still love the person .. but you've run
out of reasons to fight for what you feel & what you
believe in...

hi!ang aking pagbabalik!wow!

2005-01-28T22:10:00.000-08:00

ang aking pagbabalik (bow!)

ako'y ngbabalik..grabe napakaraming araw na pla ang nagdaan na ndi manlang ako gumagawa ng bagong article..napansin ko lang...nakakatamd na kc eh..at saka ang dami ng gingawa sa school..

marami- rami na rin ang mga araw na ndi ako ngsshare ng mga ngyayari sakin..kaya ung iba kong mga friends nagagalit na sakin...ang daya ko daw!ahaha...

may mga araw na lumipas na masaya ako..meron naman na soobrnag lungkot..wala lang..share ko lang..taena, ndi na gumagana utak ko!!!pigang- piga na kc sa school eh...

ayon!wala na ulit ako masabi..next tym nalang ulit!!babayu!

basta!

2004-11-21T21:06:00.000-08:00

minsan ba naramdaman mo na parang nawawala na o lumalayo sayo ang iba mong mga kaibigan?na parang pakiramdam mo ayaw na nila sayo?basta..

sa mga lumipas na araw, pakiramdam ko unti unti na napapalayo sakin ang iba kong mga kaibigan..ndi dahil sila mismo ang gustong lumayo, kundi inilalayo sila ng iba ko pang mga kaibigan...ndi ko naman alam ang rason nila kung bakit nila ginagawa sa akin ito..wala naman akong matandaan na ginawa kong masama para gawin nila saki un..ndi naman sa ngdadrama ako..gusto ko lang malabas kung anong nararamdaman ko..kc everytime na nakikita ko sila, ndi ko maiwasang ndi isipin ang tungkol dun..ndi din naman sa ngseselos ako...ndi ko lang talaga maiwasan na ndi isipin...

basta naguguluhan lang talaga ako..kc ang hirap makisama sa mga taong ndi mo alam kung totoo sayo o ginagamit ka lang..ewan!!kagulo!

11:00 am...

2004-11-12T20:31:00.000-08:00

7 am

The garbage truck

Beeps as it backs up

And I start my day thinking about

What I've thrown away

Could I push rewind?

All the credits strewn

In signifying the end

But I missed the best part

Could we please go back

To the start?

Forgive my indecision

Then again, then again, then again

You're always first when

No one's on your side

Then again, then again, then again

The day will come when

I want off that ride



11 am

By now you would think

That I would be up

But my bedsheets shade

The heated choices I made

What did I find?

I never thought I could want

Someone so much

'Cause now you're not here

And I'm knee deep

In my own fear

Forgive my indecision

I am only a man



Then again, then again, then again

You're always first when

No one's on your side

Then again, then again, then again

The day will come when

I want off that ride



12 pm and my dusty telephone rings

I get up from my pillow

Could it be?

I hope its you

It's you, oh



Then again, then again, then again

You're always first when

No one's on your side

Then again, then again, then again

The day has come and

I want off that ride

NEVER!!

2004-11-12T20:22:00.001-08:00

Do you still remember back then when your mother wipes your tears every time you have tantrums? Or whenever you father brings you “pasalubong” just to get rid of your “kakulitan”? Every time your elder Kuya gives you cotton candy and protect you from the bullies. How does it feel every time you recall all those things? How does it feel that these things lingered in you since then? These things are too nice to be remembered...

NEVER ko toh narealized...

share ko lang..

-from ate kc's article...

ako po to'...

2004-11-06T21:42:00.000-08:00

lam nyo ung feeling na parang lagi kang magisa?!parang walang pakialam ang mga taong nakapaligid sayo..parang ndi ka ng eexist..basta hirap ipaliwanag....

sa mga nagdaang araw, pakiramdam ko magisa nalang ako..minsan ndi na ko kumakain, natutulog at naliligo(joke lang!)..umiiyak nalang ako..ndi naman ako nagugutom eh..minsan nakakatamad na rin magaral kc wala namang pumapasok sa utak ko..

bakit ganun?!cmula nung nawala si mama(lola ko)..pakiramdam ko dumami ng dumami mga problema ko..walang araw ang lumipas na ndi ako umiiyak..kapag nasa school ako, ang saya saya ko..ndi ko pinapakita sa mga friends ko na may problema ako..soobrang parang wala lang..pero pagdating ko sa bahay namin..minsan kakain ako minsan ndi nalang..diretso kagad sa room ko..dun ndi na ko lalabas..dun ko lahat ibubuhos ang lungkot ko..dun ako iiyak, dun ko lahat gagawin kung ano man gusto kong gawin..

bahala na!!!ayaw ko ng mabuhay!!!

......

2004-11-06T21:07:00.000-08:00

why is it so hard to tell the truth... yet so easy to tell a lie, why are we so sleepy in church.. but when the sermon is over we suddenly wake up, why is it so hard to talk about God... but so easy to talk about nasty stuff?, why are we so bored to look at a Christian magazine... but so easy to look at a nasty one?, why is it so easy to delete a godly offline... yet we forward the nasty ones?? why are churches getting smaller... but yet bars and clubs are growing??... do you give up??... think about it....

the world's most beautiful

2004-11-06T13:25:00.000-08:00

I’d give anything to see the sun set on the horizon,
I’d do anything to gaze at a full moon in the night sky;
Even a rainbow would make me smile,
And I’d love to swim in crystal clear waters
Of an untouched sea;
Sometimes I’ll see a shooting star,
And try to gaze from afar,
All the diamonds in the night sky;
The mist on the mountains is breathtaking,
As is walking in rainforest;
To see cascading waterfalls I’d do anything for,
As to stand on the highest peak in the world,
And look at the sights below;
I’d love to soar on wings above the clouds,
Across the bluest skies;
I’d do anything to see
All the beautiful things in the world,
Like a red rose blooming in the Sahara,
Like a river twisting through a dusty land,
All the beautiful things in the world;

But I also know I am looking at
The world’s most beautiful creation,
Every time you smile,
And every time I look into your eyes.

sorry..='(

2004-11-04T17:24:00.000-08:00

una sa lahat sorry kc ndi ko nasabi sayo kung ano ung problema ko..sorry po talaga..
alam mo ikaw ung taong aging nakakasense kung may problema ako..ikaw ung laging nakakapansin na ngiiba mukha ko na parang may bumabagabag sa kalooban ko..ndi ko lam ko lam kung ano meron sayo..pero ngpapasalamat ako dahil may pakealam ka sa akin..

sana ung ndi ko pagsabi sayo kanina ng problema mo ay ndi makadadag sa pagiisip mo..gaya nung sinabi mo sa blog mo..basta un na un..kilala mo naman siguro kung cnu ka..basta sorry po talaga..gusto ko naman sanang sabihin sayo pero iniisip ko, baka ndi ko pa nasisimulan ung kwento ay maiyak na kagad ako at ndi ko na matuloy ung kwento..sana maintindihan mo ako..

sorryy talaga!='(

may sense ba?!

fresh wind

2004-10-28T09:40:00.000-07:00

I shall love thee better after death

I cannot sleep tonight.

Feeling alone in this circle
Of spies, like insects
Custering on pebbles

I recollect a quivering
Of your warm voice
That chills my spine

Because you are living,
Touching my hand,
Singing off-key
Before unttering
A smile above lagoon paths
We'd always taken.

In a delightful way
Your memory lingers

Though I can only see you
In the dark.

missing you

2004-10-27T09:01:00.000-07:00

I was tied up,
I needed someone to cut me loose
No one to see me
In the depth of solituide, tonight.

I couldn't reach you
So far from me
So i keep you within
Like these tears running down

A rush of coldness fills up
The gallows of my heart
It's another night
And i'm missing you.

Everyone's aseep
So i can drown myself in tears
I hear the sound of rain, tonight.
Because of bittersweet memories
That you left me

My life won't be the same
It's another night and i'm missing you.

panaginip lang pala..

2004-10-19T22:20:00.000-07:00

pagkatapos ng party kila big ben..outing na!!ahaha..saya!pumunta kami sa beach..pero parang ndi cya beach...ahaha..!ung parang bahay, parang un ung rest haouse..tapos cla ate barty at kuya noy,tumutugtog cla ng "Ikaw Nga"ahah.. tapos ung ibang mga tao ng papakasaya maglangoy!

eh un nga diba, wala cla ate Pia at kuya Caloi that time..so wala cla dyan..malamang..then un parang ngeemote ako dun sa mei tabi ng bato sa mei bundok..kasama ko si JC..tapos parang soobranmg sad ko, ewan ko kung bakit..tapos nagswin ako sa pinakamalayo na parang end na ata nung dagat..tapos ndi ako masundan ni JC kc ndi cya marunong magswim..tapos napansin na ng lahat na ang layo ko na masyado..eh ang lakas ng pala ng mga alon nun..tapos pinipilit ni kuya Goks na puntahan ako kc nga baka kung ano mangyari sa akin..malapit na cya sakin pero bigla cyang nawala..nalunod ata..tapos..cyempre si ate Kc to the rescue..hinanap nya si kuya Goks..tapos ndi na nya mahanap, umiiyak cya papunta sa akin..tapos malapit na din cya..tapos bigla cyang kinain ng shark..=(..tapos un wala ng magawa ung mga iba..kaya umiiyak nalang cla..tapos si ate Bart at kuya Noy walang pakelam..tumutugtog lang cla dun sa isa tabi..then dumating si ate pia.... naka motorboat..ahaha..pinuntahan nya ko..malapit na cya bigla cyang nawalan ng gasoline ung boat..edi ndi nya ko napuntahan....tapos biglang dumating si kuya caloi...tapos un ndi nya din ako napuntahan kc kinain din cya ng shark..sad naman..=(

then biglang mei dumating na helecopter..mei binato cya na lubid dun sa mei place ko tapos sumisigaw cya..sabi pa nya kapit daw ako mabuti..tapos un, pagdating ko sa loob ng helecopter..nakita ko ang isang lalaki at cla jeri, chesca at iba ko pang mga friends..tpos un..edi kiss thingy..then hinawakan ako sa hands nung guy then kiniss nya ko..tapos mei mga confetti pa nga eh..then un..tumutugtog pa rin cla kuya noy ng "Ikaw Nga"..ahaha...

ang saya saya!!!live happily ever after...ahaha=)

bigla akong nagicng na umiiyak....haayy naku, panaginip lang pala..

maraming salamat!!!

2004-10-19T21:10:00.000-07:00

maraming salamat sa inyong lahat!!dahil sa inyo naging makabuluhan ang aking kaarawan..ahahha..ayos!!mahal ko kayo!!=)mwuah!

are you really in love?!

2004-10-16T22:50:00.000-07:00

Love is priceless, more valuable than any item on earth
Those who don't have it will give anything to get it
Those who have it will do anything to keep it
And when it's gone... nothing else seems to matter.

Love is never having to say you're sorry but meaning it always
It's an unspoken gesture and the action that follows
It's never asking why because it really doesn't matter
It can be a touch, a kiss or a hand when someone has fallen

Love is trust and always doing the right thing
True love is unquestionable.
So, I ask you one question- can you be honest?
Are you really in Love?

salamat sa'yo Panginoon..

2004-10-16T15:10:00.000-07:00

sa bawat oras na nasasayang sa ating buhay, nagagwa ba nating magpasalamat sa panginoon?!nagagawa ba nating bigyang halaga ang mga oras na ito?!at minsan napapansin ba nating naaabuso na natin?

minsan naiisip ko, ang galing naman ng panginoon..naisip nya kung buhayin sa mundo..naiisip nyang bigyan ako ng mahabang oras o panahon sa mundo..misan, naiisip ko sana ndi nalang ako nabuhay..sana kung nabuhay man ako, mamatay na ko ngayon na.dahil mei mga oras na naiisip ko soobrang ndi na ko karapatdapat sa mahahalagang oras na binigay sakin ng panginoon..nararamdaman ko minsan na inaabuso ko na ito..ndi ko binibigyang halaga...ndi ko manlang magawang magpasalamat sa kanya sa pagbigay sakin ng buhay na meron ako..ndi ko magawang makuntento kung anong meron ako..masasabi kong maswerte ako dahil ndi binigay ng panginoon sa akin ang buhay na walang makain, walang permamentang tahanan at ang batang ndi mapagaral ng kanilang mga magulang dahil sa kahirapan..

nagpapasalamat din nako sa kanya dahil biniyayaan nya ako ng mga kaibigan na masasabi kung mga tunay na kaibigan..nandyan cla lagi para sa akin..sa lahat ng problema ko ndi nila ako iniiwan..sa lahat ng byahe ko sa buhay nandyan cla at handang sumamawa sa akin..

talaga nga namang napakaswete ko..salamat sa panginoon..

usapang ayos!ahaha

2004-10-13T04:30:00.000-07:00

ito ang usapang ayos!nagsimula sa ndi pagkakaunawaan at nagtapos sa maayos na usapan..kagulo!ahaha... bala na!

jeri: lam mo, medjo nagtampo lang ako sa iyo at sa ibang tao kc. ndi nyo manlang ako ininform na mei gimmik pla nung fri..sori ah, ngayon ko lang nalabas...

cathy:oo, ko na..sori naman kc, niyaya lang ako ni ate kc nun sa YM..tapos gabi na un..at saka natatakot naman akong tumawag sa haus nyo kc kala ko nga grounded ka pa..tapos ndi naman kita matxt kc wala ka namang fone...

jeri:edi sana sinabi mo sakin nung morning ng friday!

cathy:eh ndi ko naman naisip eh..at saka nagaaral ako para sa electives..at hindi ko iniisip ung gimmik..at ndi ko sure kung sasama ako..

jeri:eh bakit kung ndi ka sure na sasama ka, eh bakit mei dala kang damit?

cathy:ang sabi ko kc kei ate kc, if ndi naman ako sure nasasama ako..dala na lang ako ng damit..kc baka magbago pa isip ng nanay ko..so un nagdala nalang ako..

jeri:ang sakin lang, sana ininform mo ko..yun lang naman ang point ko eh..ang saya!nalaman ko b4 pa mag electives test..

cathy:eh ndi ko nga alam..sori naman!kc nga ndi ko talaga iniisip un..at saka mei tanong ako, bakit sakin ka nagalit?ako ba mei kasalanan?at lam mo ba?medjo nainis sayo si Cla..kc bakit daw pati sa kanya binuhos mo ung galit mo?!

jeri:alam ko ung kay Cla,tapos na un..nag-sori na ko dun..sabi nya wala daw un..bakit?hindi lang naman un ung dahilan eh..meron pang iba..tsaka ndi lang naman ako nakakapansin..HALOS LAHAT!

cathy:na ano?sabihin mo na..ndi naman ako magagalit eh!at cnu-cno nakakapansin?

jeri:na ung pagka bossy mo..kala ko kc after ka kausapin ni chesca,ok na lahat..ndi pala..tapos minsan kapag hihirit ka wala na sa lugar..tulad dati, pag ndi ko lam na mali pala ako, sasabihan mo daw ba ko ng tanga..tama ba un?!hindi lang ako sinasabihan mo nun..may pagka..no offense, pagka superior ka!ndi lang ako nagsasabi nun..hindi rin kami ung nagbabago..IKAW!tanungin mo pa lahat..inaamin ko, soobrang nababadtirp ako pag, ung mood swings ko umatake..pero ganun talaga eh..halos lahat naman ng babae gaun eg..

cathy:un alam ko na un..pero sabi ko nga..wala akong ibig sabihin..sabi ko nga sa barkada ko, intindihin naman nila ako..kc hirit ko lang un..wala akong ibig sabihin..sana naman maintindihan nyo..

jeri:oo,cge iintindihin namin, pero lagay mo naman sa lugar ung mga hirit mo..kc, ndi mo alam nakakasakit ka na eh..ok?un..kc concerned din ako,hindi naman soobra..pero madami na naaasar sayo!

cathy:cnu-cno nga?!para naman maexplain ko sa kanila na wala talaga akong ibig sabihin...at saka para kapag kasama ko cla..medjo lam ko na ung place ko..kung hanggang san lang ako pwde magsalita..

jeri:hindi ko na sasabihin, baka magalit pa cla eh...baguhin mo na lang ung mga alam mong mali..para ok na..ok?..gudjab!=)

hindi nyo lang alam..

2004-10-12T18:00:00.000-07:00

nandito na naman ako..nagiisp kung ano susulat ko..nandito kami ngayon sa AVR..guidance class namin..bigla lang akong nalungkot at nagisip ng mga bagay bagay..pinagmamasdan ko lang ang aking mga kaibigan.kung pano cla tumawa...hayy naku!

ang sarap ng pakiramdam na pinagmamasdan mo ang iyong mga kaibigan sa mga ginagawa nila..sa pagtawa nila ng napakalakas na parang walang guro sa harap nila..minsan hindi nakikinig sa mga lessons kc soobrang busy sa pagkukwentuhan..parang ndi na nauubos ang mga kwento araw araw..ewan ko ba!!napakasaya nila lagi...na parang wala ng pakilam sa paligid nila..para clang mei sariling mundo..magiingay cla kung gusto nila, magtatawanan cla kung kelan nila gusto..pero ndi manlang nila napapansin na parang mei isang malungkot na tao na nakatanga sa kanila..na pinagmamasdan cla sa mga tawa nila..

habang pinagmamasdan ko cala..naiisip ko, kaibigan ko pa ba cla?!kilala ko pa ba cla?!kc parang ibang ibang na cla kaysa nung una ko clang nakilala at nakasama..pakiramdam ko malayo na cla sa akin at wala na clang pakialam sa mga nangyayari sa bawa't isa sa amin...pakiramdam ko isa isa na clang nawawala sa akin..baka ndi ko lang napapansin kc ayaw kong mangyari ang mga naiisip ko..bakit ganun?!bakit parang iba na cla?sa bawat pagkakataon na naiitatanong ko yan sa kanila ang tanging sagot lang na naririnig ko ay "ndi kami ang nagbago..IKAW!".."napansin namin nagbago ka simula ng sumali ka dyan sa PRM..."

yan ang ndi ko matanggap..parang soobrang sakit...na ung mga taong nagsabi sa akin nun ay ung mga taong naging totoo mong kaibigan..na kaibigan mo ng matagal ng panahon..ndi lang nila alam kung ano ang naidulot ng PRM sa akin..eto lagi ko na tong sinasabi.."cla ung mga taong nagpabago ng buhay ko..tinuruan nila ako kung paano maging isang matatag na tao..at kayang lampasan lahat ng mga problema na dumarating sa aking buhay..cla ang buahy ko..cla din ung mga taong masasabi ko na pinakamahalaga sa buhay ko ngayon.." kaya ndi pwede na sasabihin na mga kaibigan ko na nagbago ako dahil sa PRM..

salamat sa'yo..

2004-10-10T22:20:00.000-07:00

ndi ko akalain na mei tao pa palang nagpapahalaga sa akin..ung tipong handa cyang sabihin sa akin kung ano ung mga tinatago nya..kahit na soobrang personal na..handa pa rin cyang sabihin sa akin..hindi ko naman masasabing, pinilit ko cyang sabihin sa akin ang tungkol dun..hindi rin naman ako ung tao na pipilitin ko ang isang tao para sabihin nya sa akin ang mga sekreto nya..

isang gabi ng kami ay naglalakad..bigla nalang nyang inopen ang isang topic na ndi ko inaakalang masasabi nya sakin..alam ko napaka personal na..pero hanggang sa pinakaimportangteng parte ng kanyang sekreto, sinabi pa rin nya sa akin..

talaga namang napakasaya ko ng gabing iyon..ndi ko inaakalang mei mga tao pa palang nagtitiwala sa akin..ung tipong kahit soobrang personal na nasabi pa rin nya sa akin..kaibigan ko nga cya..napakahalagang kaibigan!!pero kung tutuusin ngayon ngayon ko lang cya nakilala..cguro lubos na nga naming kilala ang isa't isa..pero iniisip ko, napakaswerte ko kc nagkaroon ako ng isang kaibigan na tulad nya..

wag kang magalala maaasahan mo ako..pero napakarami pa ring mga bagay na gumugulo sa utak ko kapag naiisip ko ang mga sinabi mo sa akin..ndi naman sa ndi ako masaya para sa iyo..sa totoo lang masayang masaya ako..pero ndi mo talaga maiaalis sa isipan ko ang magtanong tungkol sa maraming bagay..gustuhin ko mang magalit..ndi ko magawa..dahil nasasaktan din ako..alam mo nung nakita ko cya..gsuto ko na cyang sakalin..pero ndi ko magawa..cnu ba naman ako para gawin un diba?!

basta wag kang susuko..nandito lang ako lagi para sa'yo!

salamat sa'yo!

pakelam mo ba?!

2004-10-09T23:10:00.000-07:00

bakit ang mga nanay masyadong pakelamera?oo magulang cya at may karapatan cyang pakelaman tayo..pero sana naman ndi soobarng pakelamera..puntangina!!

oo ang mga magulang ay napakahalaga sa ating buhay..cla ang nagbigay satin ng lahat..lahat ng pangangailangan natin..cla ang bumuhay sa atin..cla lahat!!!

pero kahit na cla ang nagbigay sa atin ng lahat, tama bang pati sa mga disisyon natin dapat pakelaman nila?!kahit na sarili nating disisyon at wala naman tayong ginagawang masama?bakit ba ganun cya?!lahat naman ng ginagawa ko walang kahalong kalokohan ah?!pero bakit ganun na lang ang galit nya sa akin?!para bang lahat ng ginagawa ko mali sa kanya..pero nakakapagtaka naman dahil cya lang ung nagsasabi sakin ng ganun..cya lang ung pumapansin sa mga ginagawa ko..sana ndi nalang nya pinapansin para wala nalang cyang masabi..taena naman!!!!

kahit ika'y panaginip lang...

2004-10-09T10:44:00.000-07:00

Hatinggabi, gising pa't naghihintay
'Di maidlip at nagbibilang ng tala
Sa karamihan nito'y mayroong isang natatangi
At sa tuwing tatanawi'y
Mukha mo ang nasasaisip

Ewan ko ba bakit ka nagpakita pa
Sa panaginip sana'y mamasdan ka sa tuwina
Kahit na 'di na gumising pa
'Wag lang malayo sa piling mo
Iniibig kahit ika'y panaginip lang (hoo...)

Iniibig kahit ika'y panaginip lang....

=(

2004-10-07T19:12:00.000-07:00

Nagising na lang ako isang umaga,naramdaman ko parang may kulang.
Kumain ako ng almusal,nakausap ko na lahat ng tao sa bahay,pero bakit ganito,parang ang bigat ng pakiramdam ko.Pumasok ako sa office.Nag-iisip pa rin.
Muntik na nga ako matisod sa kakaisip lang nito.Tinanong na ko ng mga kaibigan ko,ano ba meron sa kin, bakit ang tamlay ko?Sabi ko hindi ko alam, di ko maintindihan.Alam mo ba yung pakiramdam na parang maymalakingbutas sa sarili mo?Tipong merong kailangang makapuno?Yun ang nararamdaman ko nung
araw na yun.Gusto ko nang sumigaw.Magwala.Malay ko ba kung ano lang ito.Pero hindi ko ginawa,hindi naman dapat.Mga bandang tanghalian,tumawag sya.Lam mo na..Siya!Yung lalaking minahal ko buong buhay ko pero iniwan ako para sa ibang tao.Wala lang nangumusta lang.Labas daw kami pagkatapos ng class.Nag-isip ako ng mabuti, kung papayag ako o hindi.Naisip ko, ano ba namang masama.Ang layo naman ang girlfriend nya, parangmalalaman, di ba?Natapos ang araw,sobrang excited ako.Sinundo nya ako sa school.Kumain kami.Nag-usap.Binalik ang nakaraan.Sabi ko na lang wag nang pag-usapan.May buhay na sya, masaya na rin ako sa buhay ko.Kaibigan na lang ang maibibigay ko.Ang drama pa nga,
sabi niya mahal pa daw nya ako. Ikumpara ba `ko sa bago! Mas mabait daw ako,
mas understanding..Sabi ko nga ,

"Aba eh bakit sa `kin mo sinasabi yan,ano ito bolahan?!"

Natawa lang sya kahit hindi nakakatawa.Nainis nga ako,di ko na lang pinakita.
Pero kahit na nag-uusap kami nandun pa rin yung malaking butas,nararamdaman ko pa rin.Hanggang naisip ko baka kulang lang ako sa pagtawag sa kanya.Siguro naman alam nyo kung sino yun.Naglalakad na kami pauwi,papunta sa car nya.Nakalimutan ko kahit sandali ang kulang nanararamdaman .Napatawa pa ko sa mga biro nya.Napalo ko pa nga sa kakatawa.Biglang nag-ring ang cellphone ko.Kapatid nya, umiiyak.

Sabi ko

"Bakit? Kasama ko kuya mo, pauwi nakami..;"

Bigla syang natahimik,tinanong ko kung bakit at dahan- dahan nyang sinabi..

"Pa'no nangyari yun

e si kuya nadisgrasya.Na total wreck sasakyan nya.

Ate, patay na sya.."

Nabigla ako.

Hindi ko maintindihan,pano nangyari na patay na sya e kasama ko pa,pag harap ko sa likod ko,nandun pa sya,ganun pa rin suot nya pero duguan na..Napaluha ako.

Ngumiti lang sya at sinabi na,

"Naramdaman mo na ba yung pakiramdam na
parang may kulang, hindi mo maintindihan kung bakit?"

Napa-oo na lang ako habang patuloy na
lumuluha...

"papunta ako sa iyo ngayon,dahil gusto kong sabihin na ikaw pala yun,`yung kulang sa buhay ko..Gusto ko sana na magpakasal tayo..Pero di ba sabi ko naman sayo kahit anongmangyari,gusto ko bago ako mamatay ikaw ang asa tabi
ko.."

Tapos bigla syang nawala.Bumigat lalo ang pakiramdam ko,napa-upo ako sa lapag.
Wala na lang akong magawa kung hindi umiyak.Bakit kung kailan lahat ng sinabi nya tama sapandinig ko,hangin na lang ang lahat ng ito...

buhay buhay!

2004-10-07T18:25:00.000-07:00

marami ang nagsasabi na ang buhay ang pinakaimportante sa ating pagkatao..ang iba sinasabi na ang buhay ay maganda, masaya at napakamakabuluhan…mei iba na sinasabi na ito ay walang kwenta, walang kabuhay buhay..

masasabi ko na ang buhay ko ay napakawalang kwenta…cguro marami sa makakabasa nito, sasabihing mali ako sa mga inaakala ko..sasabihin nilang napakaganda ng buhay ko..nasasabi nila un dahil hindi nila ako kilala sa totoong ako..kilala lang nila ako sa panglabas kong anyo na soobrang makulit na bata, lagging nakasmile na parang kahit kelan walang naging problema..

sa bawat yugto ng aking buhay, kasama ko ang aking kwarto..oo kwarto ko… dahil dito ko lahat nabubuhos lahat ng mga problema ko..lahat!mahirap man o hindi….makabuluhan man o walang kwenta.. minsan kapag soobarng hindi ko na kaya lahat ng dumarating sa aking buhay, nagagawa ko sirain lahat ng mga gamit sa kwarto ko..hindi ko naiisip na wala naman silang kasalanan..minsan nga naawa na din ako sa kanila, kahit alam kong hindi sila nasasaktan…naaawa ako sa kanila kapag nakikita ko silang gutay-gutay na…ahaha..

pero ngayon..ngayong nandito na kayo..kayo!kayong lahat!kayo ang nagbigay ng kulay sa napakawalang kulay kong buhay..simula na kayo ay dumating sa buhay ko..napakaraming mga bagay ang nagbago sa akin..maraming bagay ang naintindihan ko..namulat din ako sa mga bagay na hindi ko alam..marami akong narealize..at naintindihan ako na ang buhay pala talaga ay napakahalaga sa isang tao..na ang buhay ay ang pinakaimportanteng regalo na binigay sa atin ni SUPERFRIEND AT NG ATING MGA MAGULANG..ndi natin dapat sinisira an ating buhay.

kapag mei problema ka at iniisip mong bigyan na ng wakas ang iyong buhay sa pamamagitan ng pagpapakamatay..hindi dapat ganun..dapat lagi nating isipin na lahat ng pinagdaraanan natin..lahat ito ay kagustuhan ni SUPERFRIEND..ndi nya ito ibibigay sa atin, kung ndi natin kaya..cguro minsan nahihirapan na tayo at sinisisi natin cya sa lahat ng pagpapahirap na binibigay nya sa atin..un ay gusto lamang nyang subukan kung gaano tayo katatag..

kaya maraming salamat sa inyong lahat, sa pagpapamutan nyo sa aking matagal ng nakapikit na mata sa katotohanan..

wag nating sayangin angating napakagandang buhay..dahil ito ay galing kei SUPERFRIEND..

sa unang pagkakataon!!whoooo

2004-10-03T02:00:00.000-07:00

ang saya saya ng araw na ito..parang ayaw ko ng lumipas pa..ayaw ko ng matapos pa..pinapanalangin ko kanina habang ang oras ay lumilipas, sana ndi na matapos ang araw na ito..sadyang napakasaya ko..

sa unang pagkakataon, hindi nagalit sa akin ang aking "mommy"..dahil ndi daw ako aalis ng bahay...soobrang saya pa nya..kulang nalang magpaparty upang malaman ng lahat ng tao na napakasaya nya..ndi ko maipinta kung anong mukha cya meron ng sabihin ko kanina sa kanyan na dito lang kame gagawa ng project namin sa bahay..grabe..nagluto pa cya ng pagkain upang pagkarating namin galing sa pagbili ng mga gamit na gagamitin sa project ay may kakainin kame..

ang saya ko talaga..ndi nya ako sinermonan buong araw..at ikinagagalak ko yun..

sadyang napakasaya ko!!sa unang pagkakataon..

PRM Family

2004-09-30T20:16:00.000-07:00

*bakit kahit buong araw akong nakatunganga sa PRMO masaya pa rin ako?
*ndi ako naboboring?
*bakit kapag kasama ko mga auxi's ang ganda ng araw ko?
*bakit kapag nasa PRMO ako or kasama ko PRM Family soobrang comfortable ako sa lahat?parang walang problema?parang lahat soobrang okie kahit lam kong ndi?

lam nyo kung bakit?

kc ang PRM para sa'kin..cla ang tunay na kapamilya..cla ung mga taong laging nandyan upang suportahan ka sa mga problema mo...minsan kahit ayaw kong malaman nila na may preblema ko napipilitan akong sabihin..dahil alam kong cla ung mga taong makakaintindi sa'kin..at cla ang tutulong sa lahat..sa'kin cla ung mga taong unang nakakalam ng mga problema ko. o mga nangyayari sa buhay ko..minsan nga iniisip ko sana sila nalang totoo kong pamilya...sana cla nalang lagi kong kasama..

kapag kasama ko cla..parang ayaw ko ng umuwi ng bahay namin..kapag kasama ko cla ang saya ko...minsan parang wala ng bukas sa sobbrang saya..minsan iniiwasa kong maging masaya, dahil alam kong kapag ndi ko na cla kasama malungkot na ulit..at lalo na kapag nasa bahay ako..kung gaano ako kasaya kapag kasama ko cla..ganun naman kalungkot kapag nasa bahay ako...minsan iniisip ko, sana ca nalang talaga ung totoo kong pamilya..kc kapag tayo ung totoong magkakapamilya, cguro soobrang saya at walang problema...pero alam naman nating lahat na ndi un mangyayari..hanggang sa pangarap nalang..

kanina sa PRMO...mga bandang 1:00 pm..pumunta si kuya noy sa PRMO..eh wala na kong class, kc PE namin..so kasama ko cya dun..eh wala na kaming magawa..kinuha nya ung i-pod nya sa car (jaguar) nya..so nagtatugtog kami..tapos biglang dumating si ate pia..tapos dumating din si kuya caloi..so apat na kami dun..sa soobrang walang magawa...sumayaw nalang sila..haha..soobrang saya..para clang mga gagu..parang ndi napapagod..haha..soobrang 19forgotten na ata ung mga kanta na pinapatugtog nila.hahaha..soobrang saya..tawa kami ng tawa sa sayaw ni ate pia..hahha...
wala lang share ko lang..=)

oh alam nyo na kung gaano kasaya sa PRMO?!..kahit gaano kabigat problema mo..sa isang saglit bigla nalang mawawala..yan ay sa tulong ng PRM Family..=)

Ala-ala mo...=(

2004-09-26T13:50:00.000-07:00

ikaw, ikaw ang taong nagmulat ng lahat sakin..ikaw ang nagpaniwala na ang buhay pala ay mahalaga..ikaw ang nagturo sakin kung alin ang tama at mali..ikaw ang bumuo ng hiwa-hiwalay kong buhay..ikaw!dahil sayo lahat, kung ano ako ngayon...

talagang napakahirap ng ikaw ay mawala..pakiramdam ko nawala na rin ang buhay ko..nagdulot ito sakin ng matinding kalungkutan..talagang napakahirap..kaya ito ako ngayon, pinipilit kong mabuhay kahit wala ka na..

kahit gaano kahirap...pinipilit ko paring mabuhay, kahit wala ka na..

Birthmark!

2004-09-25T22:35:00.000-07:00

Naramdaman mo na ba minsan na parang kaw nalang ung laging mali?na parang lahat ng ginagawa mo mali para sa kanila?ung tipong pinanganak kang tanga?!at natanong mo naba sa sarili mo bakit lagi kang may problema..na parang ayaw ka na lubayan ng mga ito?na sa tingin mo pinanganak ka para bigyan ng sandamukal na problema?

Ako lagi kong iniisip at tinatanong sa sarili ko ang mga tanong na yan..sabi ko nga “birthmark” ko na yan..nabuo ako at binigyan ng buhay upang magkaroon ng lahat ng problema..yan lagi ako sinasagot ko sa mga tanong ko..ndi naman ako pwedeng magtanong sa mga tao dahil alam kong ndi naman nila alam kung ano isasagot nila sakin..kaya sinasarili ko na lang lahat ng mga tanong ko..

Bata palang ako alam ko na lahat..at lalong alam ko na ang ibig sabihin ng “problema”..kc musmus palang ako, punung-puno na ko ng problema…alam ko na rin kung saang pamilya ako galing..kung anong klaseng pamilya sila..at kung pano ako nabuo…ndi ko ikinakaila na buong buhay ko ay problema..cmula palang ng pagkatao ko problema na..nabuo ako at nabuhay dito sa mundo dahil sa isang pagkakamali at nagdulot ito ng malaking problema sa pamilya ko..ndi ko ito sinasabi sa inyo upang ako’y kaawaan nyo..cnasabi ko ito upang malaman nyo kung ano ako..gusto ko makikisama ako sa mga tao na walang halong kasinungalingan…gusto ko totoo ako..kung ano ung nakikita nyo sakin un ako..

At nagpapasalamat ako sa mga taong tumutulong sa’kin upang malampasan ko lahat ng mga mabibigat na problema..salamat sa mga kaibigan na lagging nanadyan upang makinig sa mga walang kawenta-kwenta kong mga problema..salamat dahil pinapakita nyo pa rin sakin na may pakialam kayo..kahit na ndi nyo alam kung pano ako matutulungan..alam kong dinadaan nyo nalang sa pagpapatawa ang lahat..pero salamat ulit dahil kahit papano napapasaya nyo ako sa mga sandaling puno ako ng problema..dahil sa inyong lahat namumulat ako sa lahat ng mga bagay na ndi ko pa lubos na alam..ung mga bagay na sa tingin ko un dapat ung dapat kong gawin..pero ndi pala..salamat sa lahat..at nagtitiwala ako sa inyo..at salamat din sa pagtitiwala nyo sa'kin..

Ang buhay ko’y isang pagkakamali at nagdulot ito ng malaking problema…

Buhbye!!

2004-09-24T18:54:00.000-07:00

There was once this guy who is very much in lovewith his girl. This romantic guy folded 1,000 piecesof paper cranes as a gift to his girl.Although, at that time he was just a small fry in his company, his futuredoesn't seem too bright, theywere very happy together.Until one day, his girl told him she was going toParis and will never come back.She also told him that she cannot visualise anyfuture for the both of them, so they went their ownways there and then... Heartbroken, the guyagreed. But when he regained his confidence, heworked hard day and night, slogging his body andmind just to make something out of himself.Finally with all the hard work and the help of friends,this guy had set up his own company ...You never fail until you stop trying.One rainy day, while this guy was driving, he sawan elderly couple sharing an umbrella in the rainwalking to some destination. Even with theumbrella, they were still drenched. It didn't take himlong to realize they were his girl's parents. With aheart in getting back at them, he drove slowly besidethe couple, wanting them to spot him in his luxurysedan. He wanted them to know that he wasn't thesame any more; he had his own company, car,condo, etc. He made it! What he saw nextconfused him, the couple was walking towardsa cemetery, and so he got out of his car andfollowed...and he saw his girl, a photograph ofher smiling sweetly as ever at him from hertombstone and he saw his paper cranes rightbeside her... Her parents saw him. He askedthem why this had happened. They explained,she did not leave for France at all. She was illwith cancer.She had believed that he will make it someday,but she did not want to be his obstacle... thereforeshe had chosen to leave him. Just becausesomeone doesn't love you the way you want themto, doesn't mean they don't love you with all theyhave. She had wanted her parents to put hispaper cranes beside her, because, if the daycomes when fate brings him to her again...he cantake some of those back with him...Once you have loved, you will always love. Forwhat's in your mind may escape but what's in yourheart will remain forever. The guy just wept...The worst way to miss someone is to be sittingright beside her knowing you can't have her, seeher or be with her ever again.........hope youunderstand.Find time to realize that there is one person whomeans so much to you, for you might wake upone morning losing that person who you thoughtmeant nothing to you.

Si "mommy" at si peklet(PRM)-part 2

2004-09-21T19:10:00.000-07:00

pagkatapos ng isang buwan at kalahati......

Peklet: mommy,pwede ba ako ulit sumama sa susunod na retreat?

Mommy:retreat nanaman?!kala ko ba umalis ka na dun?!

Peklet:cge na...plzzz.....
(after 20 mins)

Mommy:cge..pero last na toh ah?!

Peklet:huhuhu...=C last na?!panu na?

Mommy:ayaw mo?!

Peklet:cge na nga!=C
~~~~~~~~~~~~Pagkatapos ng retreat!~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Mommy:hoy ikaw ndi ka ngpaalam sakin...

Peklet:eh ok ka pla eh! nagpaalam po kaya ako..sabi mo pa nga last na eh!?
(krong krong ng puta!)

cyempre galit na cya!sana nga forever na eh!!!hahhaa

~~~~~~~~~Pagkatapos ng isang linggo~~~~~~~~~~~~~~
naglalakad ako papuntang ruins...kasama ko mommy ko at ung mga pinsan ko..
bigla akong nakita si kuya cris (actually kahapon lang un eh)..
so tinawag nya ko...tapos tinanong ng mommy ko kung sino un..edi inexplain ko sa kanya..
(tapos biglang hirit!)
Mommy:anong big bro big bro yan?!cguro gang yang PRM na yan noh?!(Sor.) ba un?!

Peklet: anong gang?!PEACE RETREAT MOVEMENT nga eh!hanggang ngayon ba ndi mo pa rin naiintindihan ibig sabihin non?!eh ok pla eh!
cge pumunta ka sa school..check mo kung mei gang dun na PRM...

Mommy:eh bakit wala kaong kasamang teacher kapag ngreretreat kayo?!

Peklet: malamang priest at mga alumni kasama namin..
(tangina ayaw pa maniwala!)

Mommy:ikaw!bago ka sumali sa isang religious organization..baguhin mo muna ugali mo...parang wala ring kwenta ung pagtulong mo sa kanila kung ganyan ang ugali mo..

Peklet:bakit anong ugali ba meron ako..eh ndi mo nga ako kilala eh.ang kilala mo lang sa pagkatao ko ay ung nakaraan ko...at ung panglabas kong ugali...ndi mo nga lam kung anong nararamdaman ko ngayon eh!lam mo ba kung kelan ako mei sakin?kung kelan kailangan ko ng tulong at comfort?!lam mo ba kung kelan hirap na hirap na ko sa kalagayan ko?!eh ndi mo nga lam kung anong oras ako pumapasok at umuuwi eh!kc wala kang pakelam sakin!!kung wala akong kwentang anak..mas wala kang kwentang ina!!

Mommy:sumusobra ka na ah!

Peklet:ikaw ang sumusobra...ang akala mo ,lahat ng ginagwa ko mali..kala mo gagawin ko din ung nakaraan ng mga magulang ko..un ang akala mo..itatak mo sa utak mo na kahit kelan ndi ako gumagawa ng masama..at wala akong balak gayahin ang nakaraan ng mga magulang ko...

Mommy:bakit ba ganyan ka makasagot?bakit ganyan ka na??

Peklet: at ang lakas ng loob mong tanungin kung bakit ako ganito!lam mo kung bakit?!dahil sayo!ikaw, ikaw ang mei kasalanan kung bakit ako ngkakaganito....kc akala mo lahat ng ginagawa ko mali..

Itutuloyyyy............

Si "mommy" at si peklet(PRM)

2004-09-21T18:59:00.000-07:00

ang ibig sabihin ng " " ay "daw'..kc nga ndi ko naman cya totoong mom eh...but sa isip ko mom ko na cya na totoo..at saka tinuturing naman ako ng pamilya nila na anak eh..uy!ndi ako ung literal na ampon ah..lola ko lang naman cya..cya na nagpapa-aral sakin..cya gumagastos ng lahat ng kelangan ko..at lam ko na minamahal naman nila ko..

"PRM"(Peace Retreat Movement) etoh naman ung isang "religious organization" na sinalihan ko..etoh ung pamilya na soobrang saya..puro tawanan..dapat walang nakasimangot..at never ka ma-oop..soobrang sarap nila kasama..at sa kanila ko nasasabi lahat ng mga problema ko..at lam ko namang naiintindihan nila ko..at lam kong mahal nila ko..

at etoh na po ang mga pangyayari.....

Peklet: mommy sasali po ako sa isang "religious organization"..PRM po ung tawag..peace retreat movement..

Mommy:anu naman meron dun?ano mga ginagawa dun?

Peklet:nagseserve sa mga retreatants at saka kei superfriend..

Mommy: cge..
~~~~~~~~~~~~~Pagkatapos ng isang linggo~~~~~~~~~~~~~~~~
Peklet:mommy sasama po ako sa darating na retreat..retreat po un ng mga varsity..

Mommy:bakit? ilang bese ka ba magreretrear?!

Peklet:mommy, diba sumali ako dun sa PRM?! un ung mga ginagawa dun..

Mommy: ah un ba?!cge..
~~~~~~~~~~~~~~Pagkatapos ng retreat!~~~~~~~~~~~~~~~~~
Mommy:halika nga!(galit mode:)

Peklet: bakit?

Mommy:punyeta ka!

Peklet:( nagtataka mode:) huh?!

Mommy:ikaw!umalis ka na dyan sa PRM PRM na yan..

Peklet:bakit?!mei nagawa ba kong masama?

Mommy:basta wag ka na sumali dyan!

Peklet: huh?! yaw ko noh!

Mommy:bakit?!sino ba kelangan kong kausapin, para makaalis ka na dyan?eh kung mei mangyari sayong masama?sasagutin ka ba nila?!eh wala nga atang pakelam sayo yang mga yan eh!

Peklet:wala namang mangyayaring masama sakin eh!at saka bakit ba mga negative things kagad mga iniisip nyo?!wala ba kayong tiwala sakin?!

Mommy: oo wala akong tiwala sayo!ndi mo pa kc lam kc bata ka pa..

Peklet: anong ndi ko lam..wala naman akong ginagawang masama ah!?

Mommy:basta wala akong tiwala sayo!at wala kang kwentang anak..kung ayaw mo sumunod sakin, umalis ka na dito..ndi na kita kelangan!!bakit ano ba natutulong sayo ng PRM na yan?!

Peklet:cla ang pamilyang nakakaintindi sa mga problema ko..cla ang nasasabihan ko na mga problema na dapat sayo ko sinasabi..at minamahal nila ko..higit pa sa pagmamahal mo sakin...

Mommy:bakit kulang pa ba ang pagmamahal na binibigay ko sayo?!

Peklet:oo kulang na kulang!oo nga't pinapaaral mo ko, pero ndi un sapat na pagmamahal na gusto ko..ndi ko naman kelangan ng magandang eskwelahan eh..ok lang sakin kung sa public ako, basta mei nararamdaman akong pagmamahal na galing sayo..gusto pa ring maramdaman ang pagmamahal nyo, kahit ndi ko kayo tunay na ina!

(sabay pasok ng kwarto...bagsak ang pinto..tulo'y iyak ng iyak!)

What Do You Get When You Fall In Love?!

2004-09-19T17:09:00.000-07:00

He almost didn't see the old lady, stranded on the side of the road, but even in the dim light of day, he could see she needed help. So he pulled up in front of her Mercedes and got out. His Pontiac was still sputtering when he approached her. Even with the smile on his face, she was worried. No one had stopped to help for the last hour or so .. was he going to hurt her? He didn't look safe; he looked poor and hungry. He could see that she was frightened, standing out there in the cold. He knew how she felt. It was that chill which only fear can put in you. He said, "I'm here to help you, ma'am. Why don't you wait in the car where it's warm? By the way, my name is Bryan Anderson." Well, all she had was a flat tire, but for an old lady, that was bad enough. Bryan crawled under the car looking for a place to put the jack, skinning his knuckles a time or two. Soon he was able to change the tire. But he had to get dirty and his hands hurt. As he was tightening up the lug nuts, she rolled down the window and began to talk to him. She told him that she was from St. Louis and was only just passing through. She couldn't thank him enough for coming to her aid. Bryan just smiled as he closed her trunk. The lady asked how much she owed him. Any amount would have been all right with her. She already imagined all the awful things that could have happened had he not stopped. Bryan never thought twice about being paid. This was not a job to him. This was helping someone in need, and God knows there were plenty who had given him a hand in the past. He had lived his whole life that way, and it never occurred to him to act any other way. He told her that if she really wanted to pay him back, the next time she saw someone who needed help, she could give that person the assistance they needed, and Bryan added, "And think of me." He waited until she started her car and drove off. It had been a cold and depressing day, but he felt good as he headed for home, disappearing into the twilight. A few miles down the road the lady saw a small cafe. She went in to grab a bite to eat, and take the chill off before she made the last leg of her trip home. It was a dingy looking restaurant. Outside were two old gas pumps. The whole scene was unfamiliar to her. The waitress came over and brought a clean towel to wipe her wet hair. she had a sweet smile, one that even being on her feet for the whole day couldn't erase. The lady noticed the waitress was nearly eight months pregnant, but she never let the strain and aches change her attitude. The old lady wondered how someone who had so little could be so giving to a stranger. Then she remembered Bryan. After the lady finished her meal, she paid with a hundred dollar bill. The waitress quickly went to get change for her hundred dollar bill, but the old lady had slipped right out the door. She was gone by the time the waitress came back. The waitress wondered where the lady could be. Then she noticed something written on the napkin. There were tears in her eyes when she read what the lady wrote: "You don't owe me anything. I have been there too. Somebody once helped me out, the way I'm helping you. If you really want to pay me back, here is what you do: Do not let this chain of love end with you." under the napkin were four more $100 bills. Well, there were tables to clear, sugar bowls to fill, and people to serve, but the waitress made it through another day. That night when she got home from work and climbed into bed, she was thinking about the money and what the lady had written. How could the lady have known how much she and her husband needed it? With the baby due next month, it was going to be hard.. She knew how worried her husband was, and as he lay sleeping next to her, she gave him a soft kiss and whispered soft and low, "Everything's gonna be all right. I love you, Bryan Anderson."

Buhay High School

2004-09-19T13:50:00.000-07:00

Sa napakaraming tao ko ng natanong kung "ano ang pinakamasayang parte ng kanilang pag-aaral"..halos lahat sila sagot sakin, "eh, tangina wala ng iba pang tatalo sa buhay high school!"..eh ok pala sila eh..ndi nalang sabihin, "buhay high school!"..mei kasama pa talagang "tangina"..

"bakit kaya ganun?!"

napapansin nyo ba sa mga tao ngayon kapag naguusap sila, ndi maiiwasang ndi kasali ang mga salitang, "tangina" "fuck" "asshole" "bitch"?!

at eto pa!!!

"eh ok pla eh!" "eh panu na?!" "eh!"..hahah

"bakit kaya?!"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

high school talaga ang pinakamasayang parte ng pag-aaral..

tulad ko, ako ay isang magaaral sa high school..talaga namang napakasaya..dito mo mararansan gumawa ng mga katarantaduhan..pwede din na ndi ka masyadong magaral..basta kelangan kaibigan mo ang iyong mga guro..yan ang kailangan upang makapasa ka sa high school..

pero mahirap at nakakairita din pag minsan...

dito mo mararanasan kung gaaano talaga magalit ang iyong mga magulang..

"at bakit sila magagalit sayo?!"..

dahil late na nakakauwi, laging naglalakwatsa.."eh natural lang naman un diba?"..ndi nila kc maintindihan dahil ndi tayo nabuhay nung panahon nila..na laging nasa bahay..ndi nglalakwatsa..

"at pano naman sila maglalakwatsa?"

eh nung panahon nila, wala pa atang mga malls..at dapat, pagkagaling sa eskwelahan diretso dapat sa bahay.."anong panahon ba un?"....19 forgotten na ata un eh!

at eto pa ang isang problema sa buhay high school.."ang pagkakaroon ng pag-ibig"..yan ang pag-ibig na pinakainiiwasan ng karamihang mga magulang para sa kaning mga anak..dahil daw masyado pang bata.."eh maiiwasan ba un?"..siguro ndi maiiwasan ng mga estuyante na sumusunod talaga sa kanilang magulang..at takot mapagalitan..ung tipong kapag nahuli na mei karelasyon eh grounded na sa cellphone, paglakwatsa at kung ano ano pa..

talagang napakahirap....pero masaya....

Ang Aking Kabataan..

2004-09-18T22:12:00.000-07:00

Nung ako’y bata pa, sabi ng mga kamag-anak ko pakaswerte ko daw kc maraming ngmamahal sa akin.Syempre hindi ko pa un lubos maintindihan, kaya oo lang ako ng oo sa lahat ng sinsabi nila.Lahat ng mga bagay na gusto ko, binibigay nila sa’kin..Kaya halos lahat ng aking mga pinsan galit sakin.Kc nga daw ako lang ang mahal sa aming lahat..Pero syempre bata pa ko.Kya ndi pa ko marunong magalit.Hindi ko sila pinapatulan sa lahat ng mga galit nila sakin.Akala nila nung bata pa ko isa akong tomboy.Kc nakikipaglaro ako sa mga batang lalaki.Nakikiapag laro ako ng tumbang preso, tagu-taguan, tumbang lata, meron pa nga ung larong dukut-dukutan..at napakarami pang iba..Lagi akong pinapagalitan ng lola ko kc nga para daw akong lalaki at batang kayle..kc halos buong araw akong nasa lansangan..Kaya tuloy, napilitan ang lola ko na pag-aralin ako ng maaga…at alam nyo ba?!ndi ako ng kinder o kung ano man..diretso kagad sa grade one..talino ko noh!?at dahil sa lola ko napilitan akong mag-aral ng maaga..masayang-masaya naman ako dahil..nagkaroon pa ako ng mas maraming mga kaibigan..